~ケロキュア－フレッシユ โลกกลมๆ ของกบโอตาคุ~

ต่อจากตอนที่แล้ว

ที่ว่าครบรอบความสยองก็คือ

อโรคาเทป 14 ขอรับ

 

ใครเคยดูรายการนี้จะรู้เลยว่า น่ากลัวขนาดไหน จนบางทีข้าพเจ้าสงสัยว่านี่มันรายการสุขภาพหรือรายการผีกันแน่ แต่ปีที่แล้วข้าพเจ้าด้านทนดูได้ถึง 14 เทป

จนมาถึงเทป 14

 

จำได้ไม่ลืมเลย วันนี้เมื่อ 1 ปีก่อน เวา 22.30 น.

ข้าพเจ้าดูเทปรายการนี้อยู่คนเดียวโดดๆ ไม่มีใครอยู่ด้วย เปิดไฟแค่สองดวง คิดดูกดดันแค่ไหน

ดูไปเรื่อยๆ ตามปกติ คนเป็นแผลในปาก เป็นๆ หายๆ

วันนึงไม่อยากกินอะไร พอไอออกมา โอ้พระเจ้าจ๊อดดดดดดดด

 

เยลลี่ต่างดาวเต็มๆ

 

เห็นกะตาสองข้างโปนๆ ของข้าพเจ้า วัตถุแปลกประหลาดที่เหมือนทิชชู่กลวงๆ เปียกน้ำ ยาวประมาณ 20 เซ็นต์ได้ ออกมาจากปาก แบบชนิดดึงออกมาสดๆ ไม่มีมุมกล้องช่วยเลย

 

อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

น่ากลัวเกินไปแร้ววววว

 

ตอนนั้นข้าพเจ้าขนลุกไปทั้งตัวเลย แต่ยัง ยังไม่จบความสยองแค่นั้น

ต่อจากนั้นคนป่วยนอนอยู่ เกิดคันผิวหนังแถวคอ เกาไปมาเลือดซึมๆ วิ่งไปห้องน้ำ

โอ้แม่เจ้าาาาาาาาาาาาาาาาา

 

แผลหนองเต็มหลังเต็มคอเต็มไหล่ไปหมด

 

เหมือนจริงๆ เนียนจริงๆ

พอจบเทปนั้น ไปนอนเลย แต่ก็นอนไม่หลับ ตื่นเช้ามาต้องไป รร. อีก สภาพไม่ต่างอะไรกับคนตายอดนอนเลยซักนิด ใช้เวลาตั้งหนึ่งอาทิตย์แน่ะกว่าจะเริ่มลืมๆ แต่ทุกวันนี้ก็ยังไม่ลืม ถึงจะเลือนรางก็เหอะ

ข้าพเจ้าใช้เวลาหลังจากจบวันนั้นประมาณหนึ่งอาทิตย์คิดกับตัวเองว่า ควรจะดูต่อไปอีกดีหรือเปล่า และเมื่อถึงพฤหัสต่อมา ข้าพเจ้าก็ตัดสินใจ

 

เลิกดูเป็นการถาวร

จากนั้นก็มีกฏประจำบ้านเพิ่มอีก 1 ข้อคือ ในวันพฤหัสบดี ในเวลาหลัง 22.00 จนถึง 23.15 ห้ามเปิดช่อง 9 เด็ดขาด ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น ทั้งไฟไหม้ หมาบีบคอตัวเองตาย ยายป่วย โดนแฉส่วย ฯลฯ เพราะเดี๋ยวข้าพเจ้าจะสติแตกขึ้นมา

มีครั้งหนึ่งท่านแม่ดันไปกดช่อง 9 ในช่วงเวลาต้องห้ามขึ้นมา (แต่ยังดียังไม่มีละครสยอง) ข้าพเจ้าบ่นเลยว่า แม่อ่ะ เปลี่ยนช่องเดี๋ยวนี้เลย แล้วก็เปลี่ยนช่องไปดูข่าวต่อ 555+

 

ความจริงหลังจากเทปนั้น ข้าพเจ้าให้รุ่นน้องในรถ รร. ดูแล้วเล่าแทน (แต่ปีนี้ข้าพเจ้านั่งรถเมล์ไป รร. แล้ว เนื่องจากอยู่ในรถ รร. มันนาน รถติด บ้านลึก มีครั้งหนึ่งกลับบ้านช้า่สุดถึงหกโมงครึ่ง เซ็งมากเลยวันนั้น) ซึ่งข้าพเจ้ารู้สึกว่า ดีแล้วล่ะที่ไม่ดู เพราะว่าหลังจากนั้นมีอะไรรู้แมะ

 

กระอักเลือดตาย อึเป็นเลือด ไส้เลื่อน ตาบอดแล้วกรี๊ดลั่นแบบหนังผี ฯลฯ

 

หลังจากวันนั้นก็โล่งไปเลย แต่ก็ทำให้ข้าพเจ้าติดนิสัยขี้กังวลเรื่องโรค พอเป็นอะไรนิดหน่อยก็จะบอกว่า ไปหาหมอเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวตาย มีเทปนึงที่เจ็บคอแล้วตายภายใน 1 วัน มีวันนึงข้าพเจ้าเจ็บคอขึ้นมา ข้าพเจ้าถามแม่เลยว่า หนูจะตายมั้ยเนี่ย กร๊ากๆ ไร้สาระสุดๆ หลังจากนั้นเป็นอะไรนิดหน่อยเป็นเรื่องใหญ่ ไปหาหมอเดี๋ยวนี้เลย

รักสุขภาพมากขึ้นแต่ทำให้วิตกจริต ก็ไม่ค่อยดีนักหรอก

 

ป.ล. เพิ่งดูละครที่เฮียป๊อปแห่งโอไอซีเล่นจบมา กร๊ากๆ ฉากจบติดตลกนิดนึง

ต้องนอนจนปิดฉาก กร๊ากๆ

ได้รับบทผู้ถูกกระทำทุกทีเลยเน้อ เฮียป๊อป ไปถ่ายโอไอซีต่อจะดีกว่าเน้อ 555+